donderdag 18 juni 2020

De Woonweek 25: Mevrouw de minister en de vrije huursector

Deze week stuurde minister Ollongren een brief naar de Tweede Kamer waarin zij 'vergaande maatregelen' aankondigt. “Ik wil voorkomen dat forse huurverhogingen in deze tijden leiden tot extra financiële stress. Daarom kies ik ervoor om de jaarlijkse huurprijsverhoging in de vrije sector tijdelijk te maximeren op inflatie plus 2,5 procent, conform de maximering in de sociale sector” schrijft ze. En ook: “Ik wil gemeenten de mogelijkheid geven om voor de buurten waar dat echt nodig is een opkoopbescherming in te voeren. Hierdoor wordt ongewenste opkoop van schaarse goedkope en middeldure koopwoningen om deze vervolgens duur te verhuren tegen gegaan.”

Het is echter nog maar de vraag of de Minister nog de kans zal hebben om deze voornemens ook daadwerkelijk in een wet te gieten en uit te voeren. Ze heeft namelijk de nieuwskoppen gehaald met de weigering om een motie van de Tweede én Eerste Kamer uit te voeren en de sociale huren tijdelijk te bevriezen.

Motie van Afkeuring 

De Tweede Kamer heeft in meerderheid besloten dat de huren van sociale huurwoningen niet omhoog mogen, zoals gebruikelijk op 1 juli, om mensen met de laagste inkomens niet in (grotere) financiële problemen te brengen. De oppositie heeft in de Eerste Kamer een meerderheid. Doorgaans neemt de Eerste Kamer geen politieke besluiten, maar in dit geval heeft de oppositie een Motie van Afkeuring aangekondigd. Als de minister daadwerkelijk opstapt aanstaande dinsdag, is dit de eerste keer sinds 1875.

Vestia 

Veel minder lang geleden, en nog vers in het geheugen van menigeen, ligt de financiële strop van woningcorporatie Vestia. Door mislukte handel in derivaten zat de stichting in 2012 ineens met een gat van 2 miljard euro en op het randje van de afgrond. Nog altijd is Vestia bezig met het terugbetalen van de schulden en het sluitend maken van haar begroting. Het helpt dan niet om vervolgens opnieuw geconfronteerd te worden met een miljoenenfraude. En toch is dat precies wat deze week aan het licht kwam via RTL Nieuws. Het gaat deze keer om omkopingspraktijken rond het onderhoud aan 80.000 Vestia-woningen, waarmee twee medewerkers zichtzelf met miljoenen hebben verrijkt.

Over de grens kijken

Voor veel mensen zijn dit jaar de vakantieplannen in duigen gevallen of vervangen door minder vergaande tripjes. Even ‘over de grens kijken’ kan ook prima met de documentaire ‘Push’, uitgezonden en gepubliceerd door de Vpro, over de woningmarkt in de grote steden. In stadswijken waar eerst niemand wilde wonen zijn de huren enige keren over de kop gegaan, zijn de oorspronkelijke bewoners weggepest en hebben beleggers de buurt overgenomen. Een rondreis met onderzoekster voor de Verenigde Naties Leilani Farha naar Berlijn, Barcelona en Milaan, maar ook steden in Canada, Groot-Brittannië, Chili en Zuid-Korea.

Stadsgeograaf Cody Hochstenbach geeft in een interview vervolgens zijn ongezouten kritiek op de film: “De problemen worden in Push wel goed aangekaart, maar de documentaire slaagt er minder goed in een realistisch beeld te schetsen van de oorzaken daarachter. Ik snap dat ergens ook wel, vanuit verhaaltechnisch oogpunt, dat het aantrekkelijk is een duidelijke vijand te laten zien. Het is makkelijker om boos te worden op een groot, anoniem bedrijf als Blackstone dan op ouders die een woning opkopen voor hun studerende kind, of de kleine belegger die een woning koopt als pensioenvoorziening.”

Kapitaal

Columniste Karin Spaink doet er in het Parool nog een schepje bovenop en geeft de pensioenfondsen de schuld. Pensioenfondsen zijn immers grote investeerders die hun kapitaal laten groeien om er (later) pensioenen van te betalen. Zij concludeert: “Zo scheppen pensioenfondsen woningnood en pest je eigen oude dag verzekeraar je via zijn vermogensbeheerders je eigen huis uit.”
Nu maar hopen dat de minister, of haar ambtsopvolger, een beetje haast maakt met de goede voornemens.

Geen opmerkingen:

Honk © 2011 -